tag:blogger.com,1999:blog-800490965809116192011-04-21T15:54:21.512-07:00Viveknoreply@blogger.comBlogger101100tag:blogger.com,1999:blog-80049096580911619.post-10088003425583757592009-04-05T01:26:00.000-07:002009-04-05T01:27:59.678-07:00गंध आवडला फुलाचा म्हणून<br />फूल मागायचं नसतं<br />अशा वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं....<br />परक्यांपेक्षा आपलीच माणसं<br />आपल्याला नेहमी दगा देतात<br />एकमेकांच्या पाठीवर मग्<br />नजरे आडून वार होतात<br />भळभळणा-या जखमेतून<br />विश्वास घाताचं रक्त वाहतं<br />छिन्नविछीन्न जखमेला तेव्हा<br />आपणच पुसायचं असतं<br />अशा वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं....<br />आपलं सुःख पाहण्याचा तसा<br />प्रत्येकाला अधिकार आहे..<br />पण्; दुस-याला मारुन जगणं<br />हा कुठला न्याय आहे...<br />माणूस म्हणुन माणसावर<br />खरं प्रेम करायचं<br />आपल्या साठी थोडं,<br />थोडं दुस-यासाठी जगायचं<br />जगण्याचं हे ध्येय मनात आपणच बाणवायचं आसतं<br />अशा वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं....<br />आपल्याला कोणी आवडणं<br />हे प्रत्येक वेळी च प्रेम नसतं<br />आकर्षणाचं स्वप्नं ते<br />आकर्षणंच असतं...<br />मान्य आहे,<br />आकर्षणात प्रेम केव्हा केव्हा दिसतं...<br />पण् जे चकाकतं<br />ते प्रत्येक् वेळीच् सोनं नसतं<br />मन् आपलं वेडं असतं<br />वेडं आपण व्हायचं नसतं..<br />मन मारुन जगण्यापेक्षा<br />वेळीच त्याला आवरायचं<br />अशावेळी....<br />आणि अशाच वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/80049096580911619-1008800342558375759?l=vivek07in.blogspot.com' alt='' /></div>Viveknoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-80049096580911619.post-86207215870011014812009-03-12T07:12:00.000-07:002009-03-12T07:14:11.583-07:00कधीतरी मग मी तुला आठवेल,पण;<br />तेव्हा वेळ निघून गेलेली असेल,<br />ना मी असेल ना माझी साथ ,<br />जेव्हा कोणाचाच नसेल तुझ्या हातात हात,<br />अश्रु दाटतील डोळयांत,एकटीच राहशील सोहळयांत,<br />जेव्हा सगळे जग तुझ्यावर हसेल,<br />तेव्हा दव बिंदुसारखी ही आठवण,<br />तुला मोत्यासारखी भासेल,<br />जप नक्की जमले तर, ही आठवण...<br />हीच असेल तुझ्या आयुष्यातली एक साठवण....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/80049096580911619-8620721587001101481?l=vivek07in.blogspot.com' alt='' /></div>Viveknoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-80049096580911619.post-22672983622612391202009-02-20T22:26:00.000-08:002009-02-20T22:28:49.140-08:00कितिहि सुदर मुलगी दिसली तरी, <br />तीचि स्तुति करुन तिला <br />हरबरयाच्या झाडावर चढ्वायला <br />आम्हाला कधि जमलेच नाहि ॥१॥<br />म्हणुन आम्हाला प्रेम...<br /><br />कोणाच्या मागे शिट्ट्यामारत फिरन <br />आमच्या तत्वात कधि बसलेच नाहि ॥२॥<br />म्हणुन आम्हाला प्रेम..<br /><br />कोणिजर आवड्लिच तर<br />स्वतः हुन गप्पांना सुरवात करायला<br />आम्हाला कधि जमलेच नाहि ॥३॥<br />म्हणुन आम्हाला प्रेम..<br /><br />दुसरयाचे विचार ऎकत असतांना <br />आपले विचार मांडण्याचि संधि <br />आम्हाला कधि साधताच आलि नाहि ॥४॥<br />म्हणुन आम्हाला प्रेम..<br /><br />कधि हिंमत करुन कोणाला जर विचारलेच <br />तर मी तुला त्या द्रुषटिनि कधि बघितलेच नाहि<br />यावेतिरिक्त दुसरे काहि <br />आम्हाला ऎकायलाच मिळाले नाहि ॥५॥<br />म्हणुन आम्हाला प्रेम... <br /><br />प्रेमात नाहिचा अर्थ हो असतो <br />हे गणित आम्हाल कधि समजलेच नाहि ॥६॥<br />म्हणुन आम्हाला प्रेम..<br /><br />फुलपाखरा प्रमाणे आम्हि हि <br />बरयाच सुदर फुलां मधे वाव्ररत होतो<br />पण जाउन बसन्यासारखे फुल <br />अजुन आम्हाला दिसलेच नाहि ॥७॥ <br />म्हणुन आम्हाला प्रेम करायला अजुन जमलेच नाहि....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/80049096580911619-2267298362261239120?l=vivek07in.blogspot.com' alt='' /></div>Viveknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-80049096580911619.post-3581480672764249082009-02-20T22:22:00.000-08:002009-02-20T22:23:08.282-08:00कॉलेजच शेवटच सेमीस्टर आहे<br />आणी मन भाम्बावुन गेले आहे<br />पण वेळ थोडा आहे,<br />आणी खुप काही करायच राहून गेले आहे......<br /><br />ितच्याशी ओळख करायची आहे<br />चान्गला िमत्र बनायचे आहे,<br />पण वेळ थोडा आहे,<br />आणी खुप काही करायच राहून गेले आहे......<br /><br />ती समोरुन येताना िदसली<br />मन उत्साहात न्हाऊन गेले आहे,<br />पण वेळ थोडा आहे,<br />आणी खुप काही करायच राहून गेले आहे......<br /><br />पण ितला याची पऱवा नाही<br />मन कावर्-बावर् झाले आहे,<br />पण वेळ थोडा आहे,<br />आणी खुप काही करायच राहून गेले आहे......<br /><br />मनाला पूर आला होता<br />मनातल सान्गायच आहे,<br />पण वेळ थोडा आहे,<br />आणी खुप काही करायच राहून गेले आहे......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/80049096580911619-358148067276424908?l=vivek07in.blogspot.com' alt='' /></div>Viveknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-80049096580911619.post-53310014057118654442009-02-20T22:20:00.000-08:002009-02-20T22:21:57.500-08:00*बहूदा यालाच इऩजिनीयरिग म्हणतात...*<br />भले भले हूशार येथे 40 साठी रडतात,<br />बहूदा यालाच इऩजिनीयरिग म्हणतात...<br /><br />ऐशी-नव्वदात खेळणारे येथे चाळीसात धन्यता मानतात,<br />बहूदा यालाच इऩजिनीयरिग म्हणतात...<br /><br />येथे वायवा मधे प्रोफेसरच् आतन्कवादी होतात,<br />बहूदा यालाच इऩजिनीयरिग म्हणतात...<br /><br />इनजिनिअर नावाचे पुतळे दर वर्षागणिक<br />बाहेर पडतात,<br />बहूदा यालाच इऩजिनीयरिग म्हणतात...<br /><br /><br />पण तरीही हे बेरोजगारान्चे कारखाने चालवतात,<br />बहूदा यालाच इऩजिनीयरिग म्हणतात...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/80049096580911619-5331001405711865444?l=vivek07in.blogspot.com' alt='' /></div>Viveknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-80049096580911619.post-84596167059757569882009-01-28T06:53:00.000-08:002009-01-28T06:57:36.755-08:00<p>एकटेपणाची इतकी सवय की सावली माजी दुरावाते ...</p><p>अंधाराच्या सोबतित जणू उजेडाचिच भीती वाटते ...</p><p>आराश्यताले हे प्रतिबिम्ब कही वेग़क्लेच सांगते ॥</p><p>मुखवाटयच्या मागे लपून में माजेच अस्तित्व शोधतो ...</p><p>विसरलेल्या पाऊल वाटेत पुन्हा माजे पाऊल पड़ते </p><p><span class="">अटवानिच्यागर्दित</span> मी पुन्हा पुन्हा हरवतो ..... </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/80049096580911619-8459616705975756988?l=vivek07in.blogspot.com' alt='' /></div>Viveknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-80049096580911619.post-14538049371527703182009-01-15T07:09:00.000-08:002009-01-15T07:16:44.656-08:00पुन्हा एकदा तरी शाळेत जायचय.<br />धावत जाऊन माझ्या रोजच्या बाकावर बसायचयरोज<br />सकाळी खड्या आवाजात राष्ट्रगीत म्हानायाचायानाव्या<br /><span class=""></span>वहिचा वास घेत पहिल्या पानावरछान अक्षरात आपल नाव लिहायचायमला<br />पुन्हा एकदा तरी शाळेत जायचय<br /><span class=""></span>.मधली सुट्टी होताच वाटरब्याग सोडुननलाखाली हात धरून पानी प्यायचाय,<br />कसाबसा डबा सम्पवत तिखट मीठ लावलेल्याचिन्चा, बोर, पेरु, काकडी सगळ खायचयसायकलच्या<br />चाकाचा स्ट्म्प करुन क्रिकेट खेलायचय,<br />मला पुन्हा एकदा तरी शाळेत जायचय.<br />उद्या पाऊस पडुन शालेला सुट्टी मिलेल का?<br />हा विचार करत रात्री झोपी जायचय,<br />अनपेक्षित मिळणारा सुट्टीच्या आनन्दासाठी,<br />मला पुन्हा एकदा तरी शाळेत जायचय.<br />घन्टा व्हायची वाट का असेनामित्राशी गप्पा मारत वर्गात बसायचाय,<br />घन्टा होताच मित्राशी सयकलची रेस लावून घरी पोहचायचय,<br />मला पुन्हा एकदा तरी शाळेत जायचय.<br />कितीहि जड असुदे... जबाबदारीच्या ओझ्यापेक्षादप्तराच ओझ पाठिवर वागवायचय,<br />कितीहि तुटका असु दे.. ऒफ़िसमधल्या एकट्या खुर्चिपेक्षा दोघान्च्या बाकावर ३ मित्रान्नी बसायचयमला पुन्हा एकदा तरी शाळेत जायचय.<br />"बालपण देगा देवा" या तुकारामान्च्या अभन्गाचा अर्थआता थोडा कळायला लागलाय,<br />तो बरोबर आहे ना.. हे विचारयला...<br />मला पुन्हा एकदा तरी शाळेत जायचय ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/80049096580911619-1453804937152770318?l=vivek07in.blogspot.com' alt='' /></div>Viveknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-80049096580911619.post-44357788849440772992009-01-12T06:49:00.001-08:002009-01-12T06:50:00.323-08:00आठवणी.......<br />काही गोष्टिंच असच असत<br />मनात अठवनिंच जाळ असत<br />त्यात काहींना विसरायच असत<br />पण विसरण मात्र जमत नसत<br /><br />आमच्या आयुष्यातून त्यांना जायचच असत<br />आणि त्यांच्या आठवणीना आम्हाला छळआयाच असत<br /><br />अठवनिंच कस असत<br />रात्रि लुकलुकनाऱ्या ताऱ्यासारखं असत<br />लांब असले तरी पण मनात जवळच स्थान असत<br /><br />अठवनिंच कस असत<br />पावसाच्या टोचनाऱ्या थेम्बानसारख असत<br />भिजन आपण सोडत नाही कारण टोचन ही आपल्याला हवहवसच असत<br /><br />आठवणीना चित्रात रेखाटायच असत<br />तर कधी कवितेत कोरयाच असत<br />गर्दी मध्ये एकट्या जगनाऱ्या माझ्यासाठी<br />हे नातं अधाराचच असत<br /><br />अठवनिंच महत्व तुम्हाला काय कळनार<br />त्यांना विचारा<br />ज्यांना आठवणीच्या आधारावर<br />आयुष्यभर जगायच असत .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/80049096580911619-4435778884944077299?l=vivek07in.blogspot.com' alt='' /></div>Viveknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-80049096580911619.post-35385108094764750252008-12-24T07:53:00.000-08:002008-12-24T07:56:58.240-08:00मी मराठा आहे!होय, मी तोच मराठा ज्या कुळात "छत्रपती शिवाजी महाराज" जन्माला आले. मी तोच मराठा जिथे रक्त शिंपून "महाराष्ट्र" उभा केला राजांनी!असंख्य अडचणींवर मात करत, सर्वांना सोबत घेत चालू असलेला हा मराठयांचा प्रवास सर्वांर्थाने ऐतिहासीक आहे.ह्या मातीनं आम्हाला शिकवलंय निधड्या छातीनं जगायला. अर्थ दिलायं आम्ही "सहिष्णुतेला". दुर्द्म्य इच्छाशक्त्ती असलेल्या आमच्या ह्या डोळयात आईच्या पदराआड कोरडे होण्याची "संवेदनाही" भरलीयं. आमच्या कणखर मनगटांनी लढतानाही आयुष्यातला "शॄंगार" कधीचं गमावला नाहिये.घरादाराच्या आठवणी बाजूला ठेवून सीमेवर उभी आहेत आमची कित्येक माणसं. नव्या आधुनिकतेला गरज आहे आमची. पुरुषांच्या खांद्याला खांदा लावून वावरतानाही आमच्या मुली शालीनतेच्या प्रतिक आहेत. इतिहास तर आहेच पण आम्ही आता एक "उज्ज्वल" भविष्य घडवीत आहोत कारण हल्ली इथे श्वास विसरत चाललायं जगण्याचा अर्थ, आकुंचल्या आहेत इथे माणुसकीच्या कक्षा.आणि हे बदलण्याची ताकत आहे "मराठयांच्या मनगटात"...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/80049096580911619-3538510809476475025?l=vivek07in.blogspot.com' alt='' /></div>Viveknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-80049096580911619.post-86180700777574453332007-07-20T04:49:00.000-07:002008-12-24T07:50:30.505-08:00<a href="http://vivek07.blogspot.com/2007/01/blog-post.html">मन.....</a><br />मन..किती महान रहस्यं लपलेली असतात फक्त या दोन अक्षरी शब्दात ! खरंच काय आहे हे मन म्हणजे ?जगातील प्रत्येक माणूस म्हणजे मनोभावनांच्या असंख्य दोरखंडांशी जखडलेला एक हत्तीच नसतो काय? जिथल्या तिथं एकसारखा हलणारा ! अस्वस्थ ! तरीही स्वत:ला स्वतंत्र आणि सामर्थ्यवान समजणारा ! आणि ज्याला 'मन,मन' म्हणतात ते म्हणजे तरी दुसरं-तिसरं काय आहे? तो एक खेकडाच नसतो काय? किती असंख्य भावनांच्या नांग्या असतात त्याला! वळवळणा-या, आपली तीक्ष्ण टोकं आसपासच्या वाळूत रुतविणा-या !तरीही एकमेकींना आधार देत देत मधल्या देहाचं ओझं तसंच पुढं पुढं ओढणा-या !माणसाच्या भाव-भावना अशाच नाहीत काय? प्रेम,द्वेष,त्याग,लोभ,स्नेह,तिरस्कार,ममता,क्रोध सगळ्या सगळ्या त्या मानाच्या नांग्या! स्वत:च्या क्षेत्रात हव्या तशा वळवळणा-या ! तरीही देहाला पुढं पुढं सावरीत नेऊ पाहणा-या !कुठं ? ते मात्र कुणालाच सांगता येत नाही !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/80049096580911619-8618070077757445333?l=vivek07in.blogspot.com' alt='' /></div>Viveknoreply@blogger.com1